گرچه سنّ بلوغ برای دختران تمام شدن 9 سال قمری است ولی اگر قدرت تکالیفی مانند روزه را ندارند، روزه از آنان ساقط است ولی در آینده باید قضا کنندو کفّاره هم ندارد. ولی چنان چه بتوانند به طور ناپیوسته روزه بگیرند، مثلاً یک روز در میان، باید همین کار را انجام دهند. [1]

و براى تأخیر هر روز تا رمضان بعد باید یک مد طعام که تقریباً ده سیر است به فقیر بدهد. مگر آن که در تأخیر معذور باشد و پس از آن اگر تأخیر شد چیزى بر او نیست.[i]

ناگفته نماند که از بین مراجع حضرت آیت الله مکارم شیرازی (دام ظلّه) قضای چنین روزه‏ای را واجب ندانسته و صرفاً فدیه را برای هر روز واجب می‏دانند؛ به استفتائی که از ایشان شده است توجّه کنید:

* سؤال: نظر شما در مورد سن و شرایط بلوغ دختران و تکالیف شرعى آنها چیست؟

جواب: دختران پس از تمام شدن 9 سال قمرى بالغ مى‏شوند ولى اگر نتوانند بعضى از وظایف را مانند روزه بر اثر ضعف انجام دهند از آنها ساقط مى شود و به جاى آن براى هر روز یک مد طعام (تقریباً 750 گرم گندم یا مانند آن) به فقیر مى دهند.» [ii]

* سؤال: دخترى که به سنّ بلوغ رسیده، ولى به واسطه ضعف جسمانى توان روزه گرفتن در ماه مبارک رمضان ندارد، و بعد از ماه مبارک هم تا سال بعد نمى‌تواند قضا کند، حکمش چیست؟

جواب: باید کفّاره مُدّ طعام بدهد؛ یعنى براى هر روز معادل 750 گرم گندم، یا مانند آن، به فقیر بدهد و قضاى این روزه‌ها بر او واجب نیست.[iii]


[1]. توضیح المسائل (محشى - امام خمینى)؛ ج‌2، ص: 912، استفتاءات (بهجت)؛ ج‌2، ص: 369، أجوبة الاستفتاءات (فارسى)؛ ص: 170، س 818:



[i]. استفتاءات (امام خمینى)؛ ج‌1، ص: 333.

[ii]. استفتائات ج1 ص 282، فصل دهم، احکام نماز، سؤال 276.

[iii]. احکام بانوان (مکارم)؛ ص: 121